Kanseri yendi, vefasızlığa yenildi‬‬‬‬‬!

7 yaşındayken futbola Konyaspor alt yapısında başlayan Uğur Yanıkdemir, A takıma kadar yükselmeyi başardı ve bir de şampiyonluk sevinci yaşadı. Şampiyonluk sonrasında Galatasaray’ın da gündemine gelen Yanıkdemir, Uzun yıllar alt liglerde forma giydi. Kastamonuspor’da şampiyonluk yaşadığı dönemde kanser hastalığına yakalanan tecrübeli futbolcu, pes etmedi ve hastalığı yenmeyi başardı. Deneyimli orta saha, hastalık sonrasında Pazarspor ve İnegöl Kurtuluşspor takımlarıyla yeşil sahalara geri dönüş yaptı. Hastalığı sırasında maddi anlamda zor günler yaşayan Uğur, evini ve arabasını tedavisi için satmak zorunda kaldı. Futbol camiasından beklediği desteği bir türlü bulamayan Uğur Yanıkdemir futbol oynayacak kulüp de bulamıyor. İşte Uğur Yanıkdemir ile yaşadığı zorlukları konuştuğumuz o röportaj.

Kanser hastası olduğunu ilk öğrendiğinde neler hissettin?
Kastamonuspor’da o zamanda şampiyonluk yaşamıştık, 2. Lig’e yükselmiştik. Hiçbir şey yoktu. 7 ay sonra ortaya çıktı. Antrenmanlara çıkıyordum. Antrenmanlarda bir halsizliğim vardı, gece terlemelerim vardı.  Kasımpaşa ile bir kupa maçı oynamıştık. O maçtan sonra boğazlarım şişti. Konya’da bademcik ameliyatı oldum. Ameliyat sonrasında sağ kulağımda altta 8 santimlik bir şişme oldu. Doktorum ‘bunu da alalım. Apse yapmıştır, bir şey olmaz dedi. Sonra onu aldığımızda kanser hücresi olduğunu öğrendik. 7 ay için kanser hücresi bir kasığıma bir de dalağın yan tarafına sıçramış ama iyi huyluydu çok şükür. O zaman da eşim hamileydi. Allah kızımı bana, beni ona bağışladı diyebilirim.

Kastamonuspor camiası hastalığını öğrendiğinden nasıl tepki verdi?
Kastamonuspor’da da çok sıkıntılı günler yaşadım. 2 yıllık sözleşmem vardı. Paramı da vermediler. 6 ay oynayamayacağımı söyledim. Onlar da ‘biz hasta futbolcu istemiyoruz’ dediler. O dönemki hoca da Ziya Doğan’dı. Sözleşmemi tek taraflı feshettiler, 5 ay paramı vermediler. Şimdi dava açtım onlara. Hastalığım döneminde uğraşamamıştım. Bu hastalık herkesin başına gelebilir. O dönemin belediye başkanının oğlu 23-24 yaşında kulüp başkanlığı yapıyordu. Çok sıkıntılar çektik ama bunlar geçici şeyler. Sağlımız yerinde çok şükür

Tedavi sürecinden biraz bahsedebilir misin?
6 ay boyunca Ankara Hacettepe’de tedavi oldum. Buradaki doktorlara pek güvenemedim açıkçası. Buradan her şeyimi, evraklarımı aldım. Ankara’ya gittim.  Hacettepe’de doktorum ilk görüşmemizde patolojiye göndermişti. Ben inanamamıştım ilk başlarda. Konya’da çok kötü demişlerdi. Sonrasında doktorun yanına gittiğimde ‘hiç sıkıntı, stres yapma. Grip gibi düşün. Geçici bir durum. Sadece kemoterapi alacaksın’ dedi. Bu dönemde Kastamonuspor sigortamı yapmadığımdan dolayı evimi, arabamı, her şeyimi sattım tedavi için. Konyaspor’da oynadığım dönemden dahi kimse sahip çıkmadı. Büyük bir eksiklik bence. Üzücü şeyler tabii. Ben takmamaya çalışıyorum ama içimde bir ukde kalıyor. Sonuçta Konyaspor’a emek vermişiz. O dönemde Ünal Karaman’dan sonra belki 40-50 yıl sonrasında alt yapıdan çıkan Konyalı bendim.  

Tedavi için evini ve arabanı satmak zorunda kaldınız. Çok zor bir durum olmalı.
Ev araba bir yana. Beni en çok üzen sahip çıkmamaları oldu. Benim başıma geleni başka birisi de yaşayabilir. Allah korusun. O dönemde Profesyonel Futbolcular Derneği Başkanı Hakan Ünsal sahip çıktı, sağ olsun. Bir şekilde atlattık hamdolsun. 

Kanser hastası olduğu dönemde çevrenden maddi, manevi gerekli desteği aldığını düşünüyor musun?
Yok alamadım. Eşim ve ailem hem yanımdaydılar, çok destek oldular. Allah onlardan razı olsun. Sadece Kastamonuspor’daki arkadaşlarım bana destek oldu, sağ olsunlar. Diğer hiç kimseden bir destek görmedim. Beklentim de yok zaten.

Konyalı bir sporcu olarak ve Konyaspor’a hizmet etmiş biri olarak Konya spor kamuoyundan beklediğin desteği alabildin mi?
Konyaspor’dan hiç para kazanamadım. Zaten maaşa oynuyorduk. Sözleşmemizde hiçbir şey yazmıyordu alt yapıdan çıktığımız için. Emek verip de karşılığını alamamak çok kötü bir şey. Alın teri kurumadan işçinin maaşını ödemeniz lazım. Konya’da biraz şey var. Sen alt yapıdan çıktın, bizim çocuğumuzsun demeleri lazım ama tam aksine sen kendi çocuğuna sahip çıkmak lazım. Bu Türkiye’deki yabancı sorunu nedir? Ben çözemedim. Alt yapıda milyonlarca yetenekli, karakterli güzel insanlar var ama destek görmedikleri için yok olup gidiyorlar.

Konyaspor camiasına kırgın mısın?
Kırgınlığım şöyle var. Emek verdiğim için, emek vermeyi de bırak. Hastalığımda bir telefon bile açmadıkları için insan üzülüyor.

Peki Kastamonuspor’da sıkıntı yaşarken hocan Ziya Doğan’dı. Konyaspor’dan da tanıyorsun Ziya hocayı. Ona karşı bir kırgınlığın var mı?
O olaya kadar Ziya hocayla aramda bir sorun yoktu. Herkes maddiyatı düşünür olmuş diyeyim. Kastamonuspor’da antrenman sahası suni çimdi. Bir lafıyla orayı çim saha yaptılar, tesis yaptırdılar. Maddi yönden hiçbir sıkıntıları yoktu. Ziya hoca sadece ‘bu çocuğa sahip çıkın, parasını verin. Yarım sezon oynayamayacak. Gelsin burada toparlansın’ diyebilirdi. Deseydi de yaparlardı ama ben şöyle düşünüyorum. Bu Dünya’nın öbür tarafı da var. Bu Dünya için yaşananlar, öbür tarafı düşünen insanlar değil bence. Paranın peşine düşmüşler. Hiçbir zaman para peşinde koşmadım. Şu ana kadar gittiğim her kulüpte param kalmıştır. Şu an Konyaspor’da da davam var. Rakam çok yüksek değil. Ne onlar fakir olur ne de ben zengin olurum. Hakkımı aramak için bunu yaptım. Sadece hastalığımda beni arayıp sormadıkları için. Ben yine paranın peşine düşmeyecektim ama herkes bunu duysun istiyorum. Bilek bağlarım koptuğu dönemde bile tedavi masraflarımı kendim karşıladım.

Biraz da güzel şeyler konuşalım. Doktorun sana ‘artık hastalığın geçti’ dediğinde neler hissettin?
8 tane kemoterapi almam gerekiyordu mecburen. 6 ayı doldurmam gerekiyordu. 3, 4. Kemoterapiyi aldığımda kanser hücresi kurumuştu tamamen. Geri kalanları da bir daha tekrarlamasın diye mecburiyetten alıyorsun. Son 2 tanesi akıllı iğneydi. Onları Konya’da aldım. Hala hiç yaşamamış gibiyim. Sadece fotoğraflara bakınca kötü oluyorum. İyileşmemde kızımın katkısı büyük.

Hastalığını atlattıktan ve futbola geri dönmeye karar verdikten sonra neden Konya’da bir takımla
anlaşamadın?
2-3 tane takımla ve Sarayönü Belediyespor ile iletişime geçtik. Ben Niyazi hocayla görüşmedim ama 2-3 tane menajer girdi araya. En azından Konya’dayım, yeni bir yer açtım, çocuğumun başında olayım dedim. Çünkü 4-5 senedir ailemi de peşimden sürüklüyorum. En azından Konya’da oynayayım dedim. Orası da olmadı. Niyazi hoca istemedi diyeyim. 2 sene öncede Anadolu Selçukspor ile görüşmeye gelmiştim. Mesut Erçetin vardı o zaman. ‘Sadece antrenmanlara çıkayım, para istemiyorum’ dedim. Amacım herkese toparlandığımı göstermekti. Sadece yarım sezon oynamak istedim ama burası çok kalabalık, yer yok falan denildi. Konyalı olarak gerçekten bu durumdan utanıyorum. Bu insanlarla benim ailece görüşmüşlüğüm, samimiyetim var.

Uzun bir süre sonra yeşil sahalara döndüğünde, ilk sahaya adımı attığında neler hissettin?
Bir önceki sene Rize’de Pazarspor var. Onlar sahip çıkmıştı. ‘Ben para beklentim yok. Herkes toparlandığımı görsün. Sadece antrenmanlara çıkayım. Şans verirlerse görevimi yerine getiririm’ dedim. 2 maç oynadım. Bir maç sonradan oyuna girerken gözlerimden yaş geldi tekrar döndüğüm için. Çok duygulanmıştım.

Futbola geri döndüğünüzde zorlandınız mı?
Kortizon kullandığım için kilo almıştım. Normalde kanser hastaları zayıflar ama ben aksine kilo almıştım vücudum güçlü olduğu için, sporcu olduğum için. Sadece kilomdan dolayı zorlandım. Ben 4-5 ay top oynamayayım sonra çıkayım 90 dakika oynarım, problem olmaz. Kondisyonum var.

Şu an Konya’da işletmecilik yapıyorsun. Futbola da devam etmeyi düşünüyorsun. Kulüp bulamazsan veya ileride futbolu tamamen bıraktığında antrenörlük yapmak gibi bir düşüncen var mı?
Şu an için öyle bir düşüncem yok ama ileride antrenörlük yapmak isterim. Sadece spor okullarını çalıştırmak isterim. Çünkü üst taraftan artık soğudum. Futbol camiasıyla uğraşmak çok zor...

*Uğur Yanıkdemir, şuan  Bölgesel Amatör Lig takımı Çerkezköy 1911 Doğanspor’da forma giyiyor.

SALİM CAN ÖZCAN / YENİ HABER GAZETESİ