Kimse ama hiç kimse size akıl verip yardımcı olamaz. Tek çıkar yol kendi içinize yönelmenizdir. Rilke’nin bu sözü batı insanının bireyselliğini ve yalnızlığını çağrıştırsa da bu sözün bütünce çöpe atılmaması gereken yerleri var. İçinde bulunduğumuz mübarek Ramazan ayında, şu hız ve haz çağında biraz durup bir iç muhasebe yapmamız bize sürüp giden kontrolsüz hayatı biraz dizginleyecektir. Zira çok fazla maddeleşen bir dünyada neredeyse bizler de cisimleşip istatistiklerde bir rakam olup kalacağız. Toplumumuzun şu kadarı psikolojik tedaviye ihtiyaç duyuyor, şu kadarı Allah’a inanıyor, şu kadarı uyuşturucu kullanıyor gibi anketlerde birer rakam olmanın da ötesinde bu gibi genellemeler karşısında bireyin de inancı, direnci ve moral gücü düşüyor.
İşte tam da bu yüzden bu mübarek ayda kendi içimize yönelmenin tam zamanı. Maruz kaldığımız filmler, diziler, reels videolar, klipler bizi hakikatin çok ötelerine itiyor. İletişim kurmanın kolaylaştığı, mahremiyeti aştığı ve her türlü kötülüğe kapı açtığı bu çağda bireyin duruşu, karakteri ve maneviyatı çok ama çok güçlü olmak durumunda. Her yaşta insanı uçurumun kenarına süslü cümleler ve hazcı vaatlerle çekilebildiği bir vaziyetin içerisinde yaşıyoruz. Oysa biz ağırlıklı olarak Müslüman bir toplumuz. Bizim inancımızda sadece dünyevi arzuların peşinden gitmek bir felakettir. Çünkü bireyin imanı itibarıdır bizde. Hesap gününe inandığını söyleyen bir toplum hesapsız yaşayabilir mi? Böyle bir şey mümkün mü?
İşte Ramazan bütün bunların muhasebesini yapmak için bir fırsat olarak gelir her yıl. İmsakla mühürlediğimiz nefislerimizi ancak iftarla açarız. Teravihler bizi Rabbimizin huzurunda manevi bir temizlenmeye tabi tutar. Sonrası dinlenme, teheccüt ve sahurun getirdiği aile sofrasında bütünleşmedir. Herkesin odasına çekilip kendisini ekranına mahkûm ettiği şu hastalıklı zamanda, Ramazan Yaradan’dan mülhem bir muhabbetle bizi tekrar biz olmaya çağırır. Bizi bize, bizi kendi kültürümüze, bizi kendi medeniyetimize çağırır. Hülasa bizi kendi inancımıza çağırır. Bunu vakitlice duymak zorundayız. Yoksa zaman bir jet hızıyla bizi çocukluğumuzdan alıp bir ihtiyar bedene getirip hapsediveriyor. Bu sözümüm özellikle belli bir yaşın üzerindekiler çok iyi anlayacaktır. Umarım gençlerin anlaması da zamanında olur. Ramazan bizi ebedi huzura kavuşturmak için buradadır. Ve bu yolu seçip seçmemek bizim cüzi irademizdedir.
Sevgiyle kalın.
