'Yıldırım' 269 yıl önce elektrik akımı olarak bilimselleşti
Yıldırımın aslında bir elektrik akımı olduğu 15 Haziran 1752 tarihinde Benjamin Franklin tarafından, 269 yıl önce bir uçurtma deneyi ile ispatlandı.
Yıldırımın aslında bir elektrik akımı olduğu 15 Haziran 1752 tarihinde Benjamin Franklin tarafından, 269 yıl önce bir uçurtma deneyi ile ispatlandı. Yıldırım, bulut ile yer arasında oluşan, en tehlikeli şimşek türüdür. Çoğu çakma yeryüzüne negatif yük dağıtır ancak bir kısmı yeryüzüne pozitif yük taşır. Bu pozitif çakmalar sıklıkla bir orajın dağılma aşamasında oluşur. Pozitif çakmalar aynı zamanda kış ayları boyunca düşen toplam yıldırımların yüksek bir yüzdesini oluşturur. Bulut ve yer arasındaki elektrik potansiyeli farkı 10 ila 100 milyon volttur ve yıldırımın dönüş darbesinin akımı yaklaşık 30.000 ampere, sıcaklığı 30.000 °C'ye ulaşır. Yıldırımın oluşması çok hızlı bir şekilde gerçekleşir. Öncül darbe buluttan yere yaklaşık 30 milisaniyede ulaşır ve yerden bulutun merkezine yaklaşık 100 milisaniyede döner. Yıldırım çarpması, bulut ile yer arasında oluşan bir şimşeğin canlılara isabet etmesidir. Yıldırım çarpması, elektrik yükü nedeniyle ölümcül sonuçlar doğurabilecek, oldukça tehlikeli bir hadisedir. Örneğin Amerika Birleşik Devletleri'nde her sene ortalama 62 kişi yıldırım çarpması nedeniyle hayatını kaybetmekte, yaklaşık 300 kişi yaralanmaktadır. Dünya genelinde ise yılda ortalama 24.000 kişi ölmekte, 240.000 kişi yaralanmaktadır. İstatistiksel olarak yıldırım çarpmasına en çok şu altı durumda rastlanır: açık arazide oyun oynarken, açık arazide çalışırken, kayık veya botla gezerken, balık tutarken veya yüzerken, tarla ve ağır iş makineleri kullanırken, telefonla konuşurken, elektrikli aletler kullanırken veya tamir ederken.
Bakmadan Geçme
