Gönül mesafelerimiz kısaldı

Bir bayramı daha acısıyla tatlısıyla geride bıraktık.

Bu bayramda da hayat telaşesinden aklımızdan çıkan güzelliklerle buluştuk.

İş telaşı, günlük koşturmacalar ve bitmeyen sorumluluklar derken zaman hızla geçip gitmiş.

Kurban Bayramı yine bizlere durup soluklanma ve yönümüzü yeniden sevdiklerimize çevirme fırsatı sundu. Bayramın benim için anlamı, her şeyden önce aile ziyaretleri ve bir araya gelmektir. Bu bayramda da öyle yaptım.

Uzun zamandır yüz yüze görüşemediğim, sadece telefonlaşarak hasret gidermeye çalıştığım akrabalarla aynı çatı altında buluşmanın mutluluğunu yaşadım.

Kimileriyle aynı sofranın etrafında oturup eski günlerden konuştuk, kimileriyle de ortak anıları tazeledik.

Bu buluşmalar insanın içine nasıl da huzur veriyor. Sadece bir arada olmanın verdiği o sessiz huzuru hissetmek, insana yalnız olmadığını hatırlatan en güzel anlardan biri haline geliyor.

Bu ziyaretlerimizin şüphesiz en anlamlı anları ise ailemizin çınarları olan yaşlılarımızın yanında geçirdiğimiz vakitler oldu. Onların kapısını çalmak, ellerini öpmek ve hatırlarını sormak inanın insanın ruhundaki yaralara bile iyi geliyor.

Yüzlerindeki o samimi sevinç, yorgun gözlerinde beliren mutluk, her şeye değer. Onların dizinin dibine oturup hikayelerini dinlemek ve nihayetinde aldığımız o içten, sade dualar öyle değerli ki. Yaşlıların duasını almak, bayramın bizlere bıraktığı en kalıcı bereket oldu herhalde.

Kurban Bayramı, sadece bir ibadetin yerine getirilmesi değil; aynı zamanda kopan bağların onarılması, mesafelerin sevgiyle aşılması için çok önemli. Kırgınlıkların yerini huzura bıraktığı bu zaman dilimi hepimize iyi geldi.

Bu bayramda da büyüklerimizi ihmal etmeden, akrabalık bağlarımızı tazeleyerek huzurlu günler geçirdik.

Elhamdülillah.