Konyaspor'un Fenerbahçe maçındaki kupa zaferi benim için şaşırtıcı olmadı. Konuştuğum mecralarda da maçın favorisinin Anadolu Kartalı olduğunu söylemiştim. Bu ileri düzeyde tahmin yeteneği midir, hayır.
Konyaspor zaten iç sahada çok güçlü ve inatçı bir takımdı. Kötü geçen 1-2 sezonu kenarı koyarsak İstanbul takımlarının en çok çekindiği deplasman Konya'dır. Kaldı ki İlhan Palut'un gelmesiyle birlikte yeniden eski dinamikler akıllara geldi ve bileği bükülmesi zor bir takım oldu yeşil beyazlılar.
Kupa maçı öncesine gelelim bir tarafta ligde neredeyse havlu atmış ve moraller tamamen bozuk bir Fenerbahçe. Takımın ne oynadığı da belli değil. Diğer yandan savunma ve hücum hattı oturmuş. Zor gol yiyen, kaliteli ayaklarla skor bulan, çoğu zaman iyi oynayan bazen de kötü oynama hakkını kullanan ama hep mücadele eden bir Konyaspor. Tabiki favori belliydi.
Maç öncesi taraftarla kombine inatlaşmasına rağmen stadyumun yarısı dolmuştu. Yarı final bileti kaçmış olsaydı bu konu çok irdelenirdi ama şu anda galibiyetin verdiği coşkuya gölge düşürmek istemiyorum. Umarım aynı iletişim dili yapılmaz. Çünkü bu taraftar maça gelmek istiyor. Diğer yandan sevgi için ödenen bedellerin de biraz yukarıda olması gerekiyor. (Daha sonra analiz ederiz)
1. dakikadan 120+6. dakikaya kadar ne yaptığını bilen teknik heyet, futbolcular, taraftarlar… herkese bu tur bileti hayırlı olsun. Çok kötü bir sezondan peri masalı çıkar mı bilmiyorum. Tek öngörüm bu takım çok saygı duyulası oynuyor ve hep inanmak gerekiyor.
Herkes favori Beşiktaş diyor ama gönlümden Alanya deplasmanı geçiyor. Hoca'nın dediği gibi kimi yeneceksek yarı finalde o gelsin. Bu şehir o kupayı istiyor!
