Bir şehri şehir yapan unsurların başında, o şehirde yaşayan insanlar gelir. Coğrafi özellikler, tarihi binalar, meydanlar ne kadar belirleyici ise insan faktörü misliyle daha öndedir. Edebiyatçılar, alimler, siyasetçiler, esnaflar hatta o şehirde yaşayan meczuplar, (Üstat Ali Işık’ın deyimiyle güller) şehrin renkleridir. Şehir onlarla uyanır, onlarla solur, onlarla kimlik kazanır. Gelen misafirler, turistler, gezginler onlarla muhatap olur, onlarla tanır şehri. Konya merkezde sokaklarda caddelerde görmeye alıştığımız, göremediğimiz zaman merak ettiğimiz ve bütün Konyalının Kırmızılı Kadın olarak bildiği, (Sultan Özcan) geçtiğimiz günlerde aramızdan ayrıldı. Bu üzücü haber bir zamanlar dolaştığı sokaklarda, caddelerde acı bir nidayla yankılandı. Artık bu şehrin kırmızısı öksüz, bu şehrin allarının boynu büküktür.
Elbette ki Sultan Özcan’ı Kırmızılı Kadın yapan dramatik bir hikâye vardır. Ama bu sadece bir ayrıntıdır. Burada işin magazin yönünden ziyade, Kırmızılı Kadın’ın Konya için kültürel bir değer olduğunun altını çizmek isterim. Şairler, yazarlar, ressamlar hatta film yapımcıları, yönetmenler, senaristler buyurun yazın, çizin, yansıtın. Önünüzde orijinal bir konu duruyor. Aşk derseniz alası, hikâye derseniz en sağlamı, macera derseniz kıpkırmızı… Hem bu şehre bir değer katalım hem de Sultan Ablamızı hakkıyla yad edelim.
Bu şehre ve yakınlarına baş sağlığı diliyorum. Güle güle Kırmızılı Kadın. Seni hiç unutmayacağız.
Bazen kırmızıdır hayat
Bir fotoğrafın üstüne düşen
Bir gelincik, bir lale, bir gül gibi
Nokta yerine konmuş
Talihsiz bir virgül gibi
Siyah beyaz bir şehirde
Ufku gibi durur kaldırımda
Utancından kızaran bir bahtın
Sultan'ıdır o mazide kalmış
Hayal meyal bir tahtın
Bir kuş konsaydı keşke
Baktığı pencerenin taşına
Bir gonca açsaydı dallarında
Bir beşik sallasaydı saatin sarkacı
Bir bebek uyusaydı kollarında
Bütün renklerden sıyrılıp
Gelmiş alın cerbezeli çarşısına
Artık zaman kırmızıdır, rüzgâr kırmızı
Kar kırmızı yağar şehrin üstüne
Yağmurlarla gelen bahar kırmızı
Ağır olur bazen sevmenin bedeli
Ödetir dünya aşkın anlık sevincini
Aklını başından alır insanın
Takılır kalırsın böyle tek renge
Dönmez olur dilin, lisanın
Dudağı al, yanağı al
Konya sokaklarında gezer dolaşır
Sevgi dolu yüreği sızılı bir kadın
Sultan Özcan diye biri yoktur
Onun adı artık Kırmızılı Kadın
Sevgiyle kalın.
