İlhan Palut sonrası büyük ivme yakalayan Türkiye Kupası'nda finale çıkan Konyaspor Antalya'da şanssız bir şekilde Avrupa Kupaları kapısından döndü. Rüya istenen şekilde bitmese de İlhan Palut'un Konyaspor'u önümüzdeki sezona umutla bakmamızı sağlıyor.
Trabzonspor karşısında Konyaspor'un oyun olarak bir sorun yaşamayacağını düşünüyor sadece Trabzonspor'un ön bölgesindeki bireysel yetenekli oyunculardan endişe ediyordum. İlk 30 dakikayı saymazsak beklediğim senaryoya uygun bir karşılaşma oldu.
Trabzonspor karşılaşmaya yüksek tempo ve agresif presle başladı. Sert pres altında Konyaspor oyun kurmakta zorlandı. Ancak rakibin yoğun ön alan baskısına rağmen İlhan Palut'un kaleciden ayağa pasla savunma açılışları yapması dikkati çekti. Rakibin tempolu
presine rağmen İlhan Palut savunmadan ayağa pasla oyun kurulumunda ısrarcı oldu.
Maç içinde Trabzonspor'un bu agresif ve yorucu presini ne kadar sürdürebileceğini merak etmiştim. Bu presi 60-70 dakikaya yayabilse Konyaspor'u zor durumda bırakabilirdi. Ancak ligimizle Avrupa'nın önde gelen ligleri arasındaki fark burada . Bizim ligimizde her karşılaşmada maç boyu tempo yapacak fizik kondisyonda takım yok. Nitekim Trabzonspor 30-35. dakikaya kadar agresif presini sürdürebildi. Bu bölümde Onachu'nun yine bireysel kalite kokan golüyle öne geçti. Sonrasında Konyaspor oyunda denge kurdu, ikinci yarıda ise oyun üstünlüğünü ele aldı.
İkinci yarı oyunun kontrolü Konyaspor'a geçtikten sonra Muleka skora dengeyi getirdi ve ibre Konyaspor'a döndü. Konyaspor penaltı kazandığında hava tümüyle Konyaspor'un lehineydi. Penaltı gole çevrilse Trabzonspor 'un genel görüntüsü demoralize olup oyundan düşecek gibiydi.
Ancak Bardhi penaltıyı kaçırında psikolojik üstünlük Trabzonspor'a geçti ve Trabzonsporlu oyunculara özgüven geldi. Beşiktaş maçında son dakika penaltısını Bardhi atmıştı. Ancak bu maçta Bardhi yanlış bir tercih gibi görünüyordu. Muleka iyi oynuyor ve golü bulmuştu, mentali daha iyi durumdaydı. Bardhi ise ilk yarı iki net pozisyonu (birinde ofsayt kalktı) gole çevirememesinin baskısı altındaydı, muhtemelen kendisini Trabzonspor'a karşı ispatlama kaygısı taşıyordu.
Nitekim topu ilk önce Muleka aldı. Ancak Bardhi topu Muleka'dan alıp penaltıyı kullandı, penaltıyı çok göstererek attı, top direğe takıldı. Bu an maçın kırılma anı oldu ve Konyaspor demoralize oldu.
Bu maçta şans da Konyaspor'un yanında değildi. Trabzonspor 'un kazandığı penaltıda Bahadır köşeli doğru tahmin etmesine rağmen top talihsiz bir şekilde kolunun altından geçti. Son dakika da Muleka'nın kafa vuruşu direğe de temas ederek dışarı gitti. Muleka vurmasa gol aramak için ileri çıkan Bahadır kafa vuruşu için daha uygun pozisyondaydı. Muleka değil de Bahadır o topa vursaydı ne olurdu diye düşünmeden edemedim.
Konyaspor ilk 30 dakika dışında yine iyi oynadı. Neticeyi maalesef yine bazı oyuncuların bireysel performansı belirledi, sağlık olsun. Konyaspor İlhan Palut ile İstanbul 'un üç büyük takımını yenebiliyorsa Trabzonspor'u evinde yenip ikincilikten edebiliyor ve finalde bazı bölümlerde oyun üstünlüğünü ele alarak oynayabiliyorsa Konyaspor taraftarının önümüzdeki sezona umutla bakmasında hiç bir sorun yok.
Öyle çok transfere de gerek yok. Kadroyu korursan (Berkan Nagalo dahil) kaliteli bir ön libero ve sprinter bir kanat transferi Konyaspor'u farklı yerlere taşır.
Yeter ki yönetim ödemeleri zamanında yapsın.
