Son yazımda Konya’nın alt yapısından bahsetmiştim. Bugün de alt yapıdan bahsedeceğim ama bu defa konumuz başka bir alt yapı. Türk sporundaki alt yapı bugünkü konumuz…
Yıllardır aynı tartışmayı yapıyoruz. Neden daha fazla olimpiyat madalyası kazanamıyoruz? Neden uluslararası arenada istikrarlı başarı elde edemiyoruz? Neden yetenekli çocuklarımızın önemli bir bölümü daha yolun başındayken sistemin dışında kalıyor?
Belki de bu soruların cevabını aramak için çok uzağa gitmeye gerek yok. Bazen doğru örnek, yanı başımızda duruyor.
Selçuklu Belediyesi'nin hayata geçirdiği Sporcu Seçme ve Yetiştirme Merkezi tam da bu yüzden sıradan bir belediye yatırımı olarak görülmemeli. Bu tesis, aslında Türk sporunun geleceğine dair hazırlanmış somut bir yol haritası niteliğinde.
Bu yol haritasını, Selçuklu Belediye Başkanı Ahmet Pekyatırmacı’nın mihmandarlığında, bizzat yerinde gördük ve inceledik.
Selçuklu’da bugün futboldan yüzmeye, jimnastikten tekvandoya, satrançtan güreşe kadar 17 farklı branşta 20 bin çocuk aynı çatı altında spor yapabiliyor. Daha da önemlisi, sadece spor yapmıyor; bilimsel ölçme ve değerlendirme sistemleriyle hangi branşa daha yatkın oldukları tespit ediliyor. Yani çocuklar tesadüflere değil, verilere göre yönlendiriliyor.
İşte asıl fark burada başlıyor.
Önce çocuğu keşfet.
Sonra eğit.
Ardından sabırla gelişimini takip et.
Başarı zaten kendiliğinden geliyor.
Nitekim Selçuklu Belediyesi Spor Kulübü'nün U15 Futbol Takımı'nın Türkiye şampiyonu olması da bunun en somut göstergesi. Bu başarı ilk değil. Daha önce gelen şampiyonluklar da var. Çünkü ortada günübirlik bir başarı hikâyesi değil, yıllardır devam eden planlı bir sistem bulunuyor.
Üstelik sadece futbolda değil.
Su topunda Süper Lig'de mücadele eden takımın büyük bölümünün yine bu spor okullarından yetişmesi, yapılan yatırımın ne kadar doğru olduğunu gösteriyor. Transferle değil, kendi yetiştirdiği sporcularla ayakta duran bir kulüp modeli oluşturmak, bugün birçok profesyonel kulübün bile başaramadığı bir tablo.
Bu nedenle Selçuklu Belediyesi'nin ortaya koyduğu bu modelin yalnızca yerel yönetimler tarafından değil, Türkiye Futbol Federasyonu ve diğer federasyonlar tarafından da dikkatle incelenmesi gerektiğini düşünüyorum.
Türk futbolu yıllardır altyapı reformundan söz ediyor. Belki de önce böyle tesisleri çoğaltmayı konuşmalıyız. Belki de kulüplerin kasasına transfer bütçesi koymadan önce çocukların spor yapabileceği alanları artırmalıyız. Çünkü büyük futbolcular büyük transferlerle değil, büyük altyapılarla yetişiyor. Bunu yaparken elbette sadece binaya değil, antrenörlerin kalitelilerine de yatırım yapmamız gerekiyor. Ama tesisleşme bu işin ilk aşaması.
Konya adına düşünüp ben büyük bir hayal kuruyordum ki tesis gezisi esnasında bana eşlik eden spor yazarımız Kasım Göçer abi de aynı şeyi söyledi.
Ya bu şehirde böyle beş ya da altı tesis daha olsaydı?
Düşünsenize...
Kentin farklı bölgelerine yayılmış, aynı standartlarda çalışan sporcu merkezleri...
Her mahalleden çocukların servislerle ulaştığı, yetenek taramalarının yapıldığı, ailelerin gönül rahatlığıyla çocuklarını emanet ettiği modern tesisler...
Belki bugün çok daha farklı şeyler konuşuyor olurduk.
Belki Dünya Kupası’na, olimpiyatlara Konya damga vururdu.
Belki milli takımların önemli bölümü bu şehirden yetişirdi.
Belki de Konya artık sadece tarımın, sanayinin ve kültürün değil, sporun da başkenti olarak anılırdı.
İşte bu yüzden Selçuklu Sporcu Seçme ve Yetiştirme Merkezi'ni yalnızca yeni açılmış modern bir tesis olarak görmek haksızlık olur.
Bu yatırım, geleceğe atılmış güçlü bir imzadır.
Dileğim, bu anlayışın sadece Konya'da değil, Türkiye'nin dört bir yanında yaygınlaşmasıdır.
Çünkü sporcu yetiştiren şehirler, aslında geleceğini yetiştiren şehirlerdir. Selçuklu Belediyesi de bu anlamda büyük bir yatırıma imza attı.
