Şehrin hengamesinin orta yerinde bir gül bahçesi; Kültür Park içerisinde, Hacı Veyis Camii yanında bulunan bu gül bahçe çöl ortasında bir vaha gibi. Hayattan yorulduğum, düşüncelerde savrulduğum bir gün yolum bu mezkûr mekâna düştü. İçine girdiğim andan itibaren bütün güllerin kokusunu alıverdim. Yorulduğum hayat, savrulduğum düşünce bir anda eridi gitti.
Bir gül asmasının altında, süs havuzunun karşısında bir gölgeye çekildim. Rengarenk güllerin yapraklarını ellerimde hissettim onlara dokunmadan. Gönlüme temas ettiklerini, içimdeki karanlık suları aydınlattıklarını görmüş gibi oldum. Sanki bir el, geceyi bir perde gibi çekerek bana pırıl pırıl bir gün hediye ediyordu. Sonra parkla bahçenin sınırını belirleye lavantalara değdi gözlerim. Üzerlerine konan arılara, etraflarında uçuşan kelebeklere baktım. Hemen yakınında bulunan çamlardan birinde yuvasındaki yavrularının derdine düşmüş bir ala kargaya dikkat kesildim.
Gül dalında, lavantalar kökünün üzerinde, kargalar belki de milyonlarca yıldır alıştıkları hayatı yaşıyorlardı. Ne değişiklik istiyor ne başka bir macera arıyorlar ne de doğalarına aykırı bir eylemde bulunuyorlardı. Hayat biteviye kendini yenileyip duruyor, doğa doğallığın güzelliğiyle nefes almaya devam ediyordu.
Yalnız insanlarda bir kaos vardı, bir aykırılık, bir bütün bu olup bitenlere uymazlık. Bu gül bahçesini hemen yirmi metre uzağında bir ihtiyar adam oturuyordu gözlerindeki kederle. Ondan beş metre beride bir çamın altında genç bir kız, akranı bir delikanlıyla sarmaş dolaş olmuş etraflarından gelip geçene aldırmadan arzularında yanmaya devam ediyorlardı. Biraz ötede İl Halk kütüphanesinin gölgesinde bir çift bağıra çağıra bir şeyleri tartışıyorlar, yanlarında duran beş altı yaşlarında bir kız çocuğu ağlamaklı gözlerle onlara bakıyordu. Yanlarından dövmeli gençler, yarım bluzlu kızlar ve hayattan bıkmış insanlar geçiyordu.
Gözlerimi onlardan çekip yeniden gül bahçesine döndüm, bu sefer gözüme ilk pembe güller al güller çarptı. Ve bir şiir dilimden dökülüverdi.
Rüzgârlarla konuşur
Pembe güller al güller
Güneşlerle tanışır
Pembe güller al güller
Döner dünya çarkında
Akar zaman arkında
Şehrin tenha parkında
Pembe güller al güller
Serçe tüner dalına
Arı toplar balına
Döksem yârin yoluna
Pembe güller al güller
Acar toprak üstünde
Yeşil yaprak üstünde
Yârin kulak üstünde
Pembe güller al güller
Yâr gelmeye erinir
Lâl dudağı korunur
İki renge bürünür
Pembe güller al güller
Her bahara yakışır
Aşkı kalpte pekişir
Hasani'ye kokuşur
Pembe güller al güller
Sevgiyle kalın.
