Faruk Nafiz Çamlıbel’den Necip Fazıl Kısakürek’e Han Duvarlarından, Otel Odalarına şiirimizde yer alan geçerken uğranılan yerlerin hüzünlü duygusu her çağda iç yakmıştır. Yollar ve yol kenarları insanı muttasıl bir garipliğin, bir gurbet hissinin kızıl ufkuna yaslıyor. Ben de bu yazıyı ve aşağıda yer alan şiiri Ege’de bir otel odasında yazıyorum. Yarın sabah kapısını çekip çıkıp gideceğim. Kim bilir benden sonra kimler girecek bu kapıdan bu otel odasının. Benim hissettiğim duygular onlara da sirayet edecek mi? Yoksa onlar bambaşka bir ruh hali ve apayrı bir gündemle mi uzanacaklar şu yatağa? Bilemiyorum tabi ki.
Dünya da böyle değil mi? Gelgeç bir hayat sürüp gidiyor. Kimi valizini toplamış gidiyor, kimi resepsiyonda girişini yaptırıyor. Yol üstü uğradık dünyaya ve devam ediyoruz kendi çizdiğimiz bir rotada. Ya da biz öyle sanıyoruz. Çizilmiş bir rota bizi sürükleyip duruyor şuradan oraya. Ve kimileri bir uyku bırakıyor otel odalarına, kimileri hüzün, keder, sevinç. Memleketindeki gündemini ötelemiş, biraz da olsa kendisiyle kalmış ve belki de ilk defa sorgulamış hayatı. Hepsi bir varsayım diyemeyiz hepsi bir vakıa. O yaşamamıştır da bu yaşamıştır, hepsi bu.
En mahrem haller bedende ve ruhta; işte bu ve buna benzer otel odalarında yıkanıp akmış şehrin kanalizasyonuna. Peki ya ne kadarı temizlenmiş? Ne kadar akmış gitmiş bedenden ve ruhtan? İnsan ne kadar arınırsa arınsın bir gassalin yıkaması kadar temizleyemez kendini. Yaşamak kirli bir eylemdir, ölüm en büyük arıtıcı. Ve otel odaları da yaşama dahil olmaya devam eder gider bu minvalde.
Bağı çözülmüş iplik
Açılmış düğmeler ilikten
Garip bir tını saklı sedasında
Kendine özgü bir yalnızlık
Bu garip otel odasında
Geride kalma duygusu
Duvarlarında seğriyip duruyor
İçi kabarmış gidenlerin vedasında
Gelgeç telaşların izleri
Bu garip otel odasında
Kimileri hüzün bırakmış
Sehpa üstüne, yatak çarşafına
Aynada güzeller gölgeden edasında
Avuçlarımda kocaman bir boşluk
Bu garip otel odasında
Tavanda uykusuz gözler
Yerde kimliksiz ayak izleri
Tivi mecazi hayat sevdasında
Kim bilir kimler oturmuş şu koltukta
Bu garip otel odasında
Pencerede bir ışık
Yabancı bir sokak lambası
Caddeler gecenin nadasında
Yeni gün yeni yolcu demek
Bu garip otel odasında
Sevgiyle kalın.
