Selçukyalı şairlerimizden Kazım Öztürk geçtiğimiz cumartesi günü Selçukya kültür evinde imza gününde yeni çıkan iki şiir kitabıyla okurlarıyla buluştu. Gönül Pınarım adlı kitabı SKY’den çıkan Öztürk bir de tebeşirden çıkan Can Suyu -Rubailer- adlı kitaplarıyla şiir kitapları alanına da merhaba demiş oldu. Daha önce çeşitli konularda yayımlanmış 18 kitabı bulunan yazar toplamda 20 kitaplık bir külliyata ulaşmış oldu.
Gönül Pınarım adlı şiir kitabında bugüne kadar yazmış olduğu şiirleri yer alan şairimiz milli ve manevi duygularla birlikte anne baba sevgisi ve özlemini dile getiriyor. Duyarlı bir gönülden sadır olan şiirlerinde mazlumların sesi olurken, çağın getirdiği ahlaki çürümeye de birçok eleştiri getiriyor ve milli ve manevi değerlerimizi yeniden ihya etmemiz gerektiğinin altını çiziyor. Can Suyu kitabında ise rubaileriyle aynı duygu ve hassasiyetle okuyucusunun düşünce dünyasında yeni ufuklar açıyor.
Kazım Öztürk 1949’da Konya’da doğdu. İlkokul ve İnmam Hatip Lisesini yine aynı şehirde bitirdi. İzmir Yüksek İslam Enstitüsünden 1974 yılında mezun oldu. Eğitimcilik hayatı sırasında ve emekli olduktan sonra da Konya’da çeşitli günlük gazetelerde köşe yazarlığı, muhtelif dergilerde yazarlık ve genel yayın yönetmenliği ve yerel televizyonlarda programlar yaptı. Halen Yeni Konya Gazetesinde köşe yazılarına devam etmektedir. Yine çeşitli ve vakıflarda; başkanlık, başkan yardımcılığı, basın danışmanlığı, Dost Eli Derneği kurucu üyeliği ve başkanlıklarında yer aldı. Selçukya Kültür Sanat, İlesam, Aydınlar Ocağı ve Yazarlar Birliği üyesidir.
Kazım Öztürk’ün kitaplarını edinmek isteyenler Rampalı Çarşı 3. Katta bulunan Selçukya Kültür Sanat Evinden temin edebilirler.
Kazım Öztürk’e ait Varmış adlı şiiriyle bu haftaki yazımı noktalıyorum.
Sevgiyle kalın.
Varmış!
Hayatı, bitmeyen bir bahar sandım,
Gördüm ki, mevsimin yazı da varmış,
Gençliğimi, vefakâr bir yar sandım,
Anladım, bu ömrün güzü de varmış!
Fark ettim, gündüzler hep bitiyormuş,
Akşamlar oluyor, gün batıyormuş,
İnsan, gerçekle kalkıp yatıyormuş,
Hissettim, zamanın sözü de varmış!
Yüzüme baktım da çizgiler olmuş,
Gözlerin feri yok, morlukla dolmuş,
Şakaklarım çökmüş, benzim de solmuş,
Düşündüm, hayatın izi de varmış!
Boşa geçirmişim, bunca zamanı,
Gelmeyecek sandım, Hakkın fermanı,
Kalmadı, tükendi dizin dermanı,
Ömrün bir ucunda, sızı da varmış!
Mezarlara baktım, binlerce beden,
İşte hakikat bu, gelmiyor giden,
Sorguladın mı hiç, niçin ve neden?
Ölümün, ders veren yüzü de varmış!