Hasan Ukdem

Sosyal medyada 80'ler furyası

Hasan Ukdem

Sosyal medya hayatımıza öyle bir girdi ki neredeyse artık onsuz yapamıyoruz. Reels videolar, paylaşılan fotoğraflar ve sanatsal ürünler v.s. hepsi çağımız insanının merakını çekmek için küçük büyük ekranlarda, küçük büyük hepimizin elinde, gözünde, aklında arzı endam edip duruyor zamanımızın büyük bir kısmını işgal ederek. İşgal kelimesini özellikle kullanıyorum; her ne kadar özgür irademizle bu eylemi gerçekleştiriyor gibi görünsek de maalesef bir takıntı halini aldığı bir gerçek.

Neyse bugünkü asıl konumuz bu değil. Sosyal medyada bazı paylaşım platformlarında bir furya var son günlerde. Evet, 80’ler furyasından bahsediyorum. Neredeyse her sosyal medya kullanıcısı bu uygulamada kendini o yıllardaymış gibi fotoğraf kareleri içinde görmekten mutlu oluyor sanırım. Çünkü çok yaygın bir şekilde bu fotoğraflar kullanıcı hesaplarında paylaşılıyor. Burada benim itirazım şu ki yine kalıbı bu platformun sahipleri belirliyor ve herkesin 80’leri aynı giysiler, aynı saç modelleri, aynı renklere büründürülmüş durumda. Her ne kadar o yıllarda televizyonlar siyah beyaz da olsa, 80’lerin başka bir rengi başka bir ruhu vardı. Onların resmettiği gibi bir giyim modeline indirgenecek kadar basit değildi yanı o yıllarda yaşanan hayat.

Daha yerel bir giyim tarzı ve herkesin gelir düzeyine göre bir kıyafet tercihi vardı. Mesela o yıllarda kadınlarımız daha seçkin bir giyim zevkine sahiplerdi. Gardıroplarında belli bir zevkin ürünü olan elbiseler, entariler, etekler, bluzlar ve şallar, eşarplar mevcuttu. Tabi ki gelir düzeyi daha kısıtlı olan insanlarımız bu saydığım çeşitlerde daha ucuz bir giyimi tercih etmek zorundaydı. Hatta yamalı çoraplar, yamalı pantolonlar giyenler de görülür ve bu asla ayıplanmaz, kınanmazdı. Yüksek belli kotlar, kabarık saçlar, vatkalar ve gömleğin yakasının ceketin üzerine çıkartılması gibi o zamanın modası olan bir akımdan da söz edebiliriz.

Benim için seksenler ise daha bir başka. Çocukluktan gençliğe geçtiğim yıllar. İlk okuduğum kitap, ilk yazdığım şiir ve ilk aşk… belki de hayatımın tek masalsı kısmı. Yaşadığım mahalle Araplar… Küçük esnafların, küçücük dükkanlarda verdikleri kocaman hizmetler. Köylünün, şehirlinin birbiriyle iç içe yaşadığı, insanların birbirine yaslandığı, yardımcı olduğu güzelim arkadaşlıklar, dostluklar… Bütün bunlar birkaç fotoğraf karesine girebilir mi? Yokluğun, yoksulluğun en onurlu yaşandığı yıllar da diyebiliriz 80’lere, varlığın en güzel paylaşıldığı yıllar da.

Bütün bunları niye yazıyorum? Sosyal medyadaki bugünkü o fotoğraflara bakan gençlerin o güzelim yılları bir karikatür gibi görmelerinden rahatsız olduğum için yazıyorum. Sevgili genç kardeşlerim o görüntüler asla o yılları yansıtmıyor. Sizlere tavsiyem o yılları anlatan filmler seyredin kitaplar okuyun ve ninelerinizden, dedelerinizden size o yılları anlatmalarını isteyin. O zaman belki 80’leri gerçek anlamda anlayabiliriz.

BENİM İÇİN 80'LER

80'li yıllardı
Mesafelerden daha uzun
Uzakta, çok uzakta
Esmer mi esmer bir kız yaşardı
Araplar'da bir çıkmaz sokakta

Gönlümde açan ilk çiçek
Önüme çıkan ilk bahardı
Gülüşü yanardı içimdeki ocakta
Müstakildi evleri herkesinki gibi
Araplar'da bir çıkmaz sokakta

Gözleri bir canlı misali
Soluk alıp verirdi yüreğimde
Gölge olurdu kirpikleri sıcakta
Ayak izleri hâlâ durur mu acaba
Araplar'da bir çıkmaz sokakta

Bunca yılın çölünde
Bir serap işmar eder gözlerime
Aşkımı dile getirir dudakta
Sevdamız bir çift güvercindi
Araplar'da bir çıkmaz sokakta

Derken düşer bir takvim yaprağı
Günü dün eder düğün etmeden
Bir kar gibi erir hayali kucakta
Gitmiştir o kız yıkılmıştır o ev
Araplar'da bir çıkmaz sokakta

Sevgiyle kalın.

Yazarın Diğer Yazıları