Günübirlik siyasetteki kayıkçı kavgalarının, insanı yoran gürültünün arasında çok önemli gelişmelerde oluyor. Bazıları burun kıvırıp küçümsemeye çalışsa da, önemi önümüzdeki dönem de daha iyi anlaşılacak gelişmeler. Terörsüz Türkiye süreci kapsamında ortaya konan ismi çok uzun kanun teklifinin yasalaşıp yürürlüğe girmesin eli kulağında. Türkiye, Suudi Arabistan ve Pakistan arasında imzalanan Mekke anlaşması da gelecekte çok farklı yerlere gidebilecek potansiyele sahip bir güvenlik anlaşması. Irak ile yapılan petrol anlaşması da enerji kaynaklarındaki çeşitliliğin artırılması açısından ülkemizin elini kolaylaştıracak bir anlaşma. Bütün bunlar birkaç haftalık süreçte olan ama olumlu anlamda etkilerini uzun soluklu süreçte göreceğimiz, tarihi adımlar…
Muhaliflerin her şeyi küçümsemeye, karalamaya çalışan bakış açısı iflas edeli çok oldu. Gündem belirleme reflekslerini kaybetmeye başladılar. Belirledikleri gündemin içerisinde çoğu zaman kısa sürede karikatürist bir tiplemeye dönüşüyorlar. Onların bütün saçmalamalarına rağmen su akıp yatağını bulmaya devam ediyor. Terörsüz Türkiye süreci kapsamında yeni bir döneme giriyoruz. Yasal düzenleme ile birlikte terör örgütü üyelerinin tamamen dağdan inmeleri sağlanacak. Sürecin fazla uzayıp, dallanıp budaklanmasına da izin verilmeyecek. Yasanın çıkmasının ardından altı ay içerisinde bu aşamanın tamamlanması öngörülüyor.
Bazılarının ortalığı karıştırma çabalarının aksine terör örgütünün yönetici kadrosu yasanın kapsamının dışında. Doğal olarak Apo’da dışarı çıkamayacak. Terörist başı Apo’ya dışarı çık deseler de başına gelecekleri bildiğinden çıkmayacağı ortadayken ısrarla bu saçmalığın üzerinden siyaset yapmaya çalışanlar var. Bu kadar ucuz milliyetçiliğin toplumda bir karşılığının kalmadığının elbette farkındalar. Lakin tezgâhlarında satacak başka bir şeyleri de yok. Çapları o kadar(!) Büyük ihtimalle gelecek seçimde eğer bir ittifakın içerisine dahil olmazlarsa yok olup gidecek potansiyel sözde milliyetçi iki parti var… Terörsüz Türkiye süreciyle ilgili yasanın çıkması, uygulamaya geçilmesi ile birlikte daha konuşacağımız çok şey olacak.
Suudi Arabistan, Pakistan ile birlikte Mekke’de imzaladığımız ortak savunma anlaşmasının potansiyeli oldukça yüksek. Bu anlaşmaya da burun kıvıranlar oldu. Suudilere güven olunmazmış, ABD’nin onayı olmadan onlar adım atamazmış falan. Sanki bütün bunların biz farkında değiliz. ABD, İsrail, İran savaşı bölge ülkelerini yeni arayışlara itti. Suudiler tek başına ABD’ye bağlı kalmanın zararını gördüler. Türkiye ve Pakistan ile anlaşarak güvenlik anlamında çeşitlilik peşindeler. Önemli olan önümüzdeki dönemde bu ittifaka hangi ülkelerin dahil olacağı. Mekke anlaşması İslami NATO olarak değerlendiriliyor. Üç ülke ile yola çıkıldı, ülke sayısının artmaması için bir sebep yok. Bölgede İsrail etkisi biraz daha kırılırsa Mısır başta olmak üzere çok sayıda Müslüman ülke bu yeni birliğe katılır.
İşin sonunda bu birlik bir işe yaramadan hüsranla da sonuçlanabilir. Bunu bugünden göremeyiz. Fakat çıkılan yol, niyet, görülen potansiyel önemli. Mezhep kavgaları bir kenara bırakılarak oluşturulabilecek bir İslam Birliği’nin ülkemiz ve bölge için ne kadar önemli olacağı ortadadır. Bu olur olmaz şu an için kestirilemez ama İsrail başta olmak üzere ABD ve İngiltere’den basın üzerinden anlaşmayı değersizmiş gibi gösteren haberlerin çeşitliğine bakılacak olursa birilerinin rahatsız olduğu ortada. İran’da ise değişen bir şey yok. ABD ve İsrail ile savaşta olmalarına rağmen hâlâ mezhepçi saçmalıkla hareket edip anlaşma üzerinden dolaylı yoldan bizi tehdit etmeye çalışıyorlar. İran’ın mevcut yönetim anlayışıyla ne olduğunu bildiğimizden elbette şaşırmadık. Fakat biz onlar gibi küçük hesaplar peşinde değiliz. ABD ve İsrail ile savaşlarında sonuna kadar yanlarındayız…
Türkiye’de devlet aklı son dönemde çok iyi çalışıyor. Devlet aklının hareket kabiliyetine hükûmette uyum sağlasa ülkemiz bambaşka bir yere gider. Fakat hükûmet ekonomi başta olmak üzere aynı hataları tekrarlayıp duruyor. Vatandaşın geleceğe dair ümidi kırılıyor. Ekonomi, eğitim vb. konulardaki kronik sorunlar devam ettiği sürece devletin attığı adımlar çok fazla görünür olmuyor. Devlet ve hükûmetin arasındaki senkronizasyon bu açıdan oldukça önemli.
