Küresel ısınma masalı nedeniyle fiziki bir sıcaklıktan bahsetmiyorum. Bölgemizin ve dünyanın biriken sorunlarına bırakın kalıcı çözümler bulunmasını, her gün yenileri eklenmeye devam ediliyor. Kısaca küreselci elitler diyebileceğimiz kesim, düşük yoğunluklu üçüncü dünya savaşının devam etmesinden yana. Sade insan bütün bu olup bitene tepki gösterecek olursa hemen “akıllı olun, halinize şükredin. Gerçek bir dünya savaşı çıkarsa o zaman görürsünüz. Şimdi size biçilen role razı olun” deniyor. Elbette bütün bunlar lafla ifade edilmiyor…
Bölgemizin ve dünyanın geneline hâkim olan temel sorunlara bakacak olursak aslında hiçbiri çözülmeyecek şeyler değil. Tam tersi çözüme çok yakın sorunlar sırf birileri istemiyor diye ısrarla sakız gibi uzatılıyor. Dizi veya film olsa sıkıcı bulacağımız bir senaryonun içerisinde yıllardır debelenip duruyoruz. Küreselciler önce pandemi saçmalığı ile sade insana yeni bir şekil verip hizaya getirmeye çalıştı. Bunda da büyük ölçüde başarılı oldular. Ardından tam pandemi saçmalığı bitti, insanlar biraz olsun nefes alacak, bozulan ekonomi tekrar düzelecek derken Ukrayna, Rusya savaşı çıkarıldı. Rusya yoğun tahriklerin neticesinde savaşa girmek zorunda kaldı. Bir soytarının eline düşen Ukrayna kendisini saçma sapan bir maceranın içerisinde buldu.
Ukrayna, Rusya savaşı bugüne kadar istenirse defalarca bitirilebilirdi. İlk dönemki şiddetli çatışmaların ardından uzun süre sürüncemede kalan fakat bir türlü bitirilmeyen savaş bugünlerde tekrar canlandırılmaya çalışılıyor. Kışın yaklaşması ile birlikte doğalgaz başta olmak üzere enerji kaynaklarına olan ihtiyacın artacağı dönemde Rusya’nın başta Almanya olmak üzere AB ülkeleri ile arası bozulmaya çalışılıyor. Bir sabah uyandığımızda AB ülkeleri ile Rusya arasında savaş başladığı haberini alacak olursak şaşırmayız. O derece saçma sapan bir gerilim yükleniyor. Bu ihtimaller yüzünden küresel ekonomi sarsılıyor, birilerinin cebi dolarken sade insan yapılan zamlara şaşırdığıyla kalıyor.
Rusya zorla sokulduğu savaştan bir türlü çıkamıyor. Ukrayna’yı bir taraftan ABD, diğer taraftan AB ülkeleri beslemeye devam ediyor. Avrupa halkları bu savaşa karşı olsa da seslerini duyan yok. Küreselcilerin senaryosu işlemeye devam ediyor. Karadeniz’de son dönemde Ukrayna tarafından gemilere yapılan saldırılarda ülkemiz de ciddi zarar görmeye başladı. Ticaret olumsuz etkileniyor, Karadeniz’de güvenlik neredeyse kalmadı. Geçenlerde Ukrayna Büyükelçisi Dışişleri Bakanlığı’na çağrılıp gereken uyarılar yapıldı.
Türkiye baştan beri bu savaşta tarafsız, arabulucu bir rol üstleniyor. Fakat Karadeniz’deki tacizlerle sabrımız zorlanıyor. Rusya’nın yanına doğru ısrarla itiliyoruz. Ukrayna’da aklı başında bir yönetim olsa Türkiye’yi karşılarına almaya çekinilirler diyeceğiz ama yok. Soytarı başkanın ipleri aynı anda birkaç kişinin elinde. Ukrayna halkı, Ukrayna’nın geleceği kimsenin umurunda değil. Bu yüzden mevcut Ukrayna yönetiminden her şey beklenir. Alternatif senaryolara hazır olmalıyız.
Ukrayna, Rusya savaşının gündemdeki sıcaklığını kaybettiği dönemde tam bir şeyler yoluna girer gibi olurken ABD İran’a saldırmıştı. Bu savaş diyemeyeceğimiz tek taraflı saldırı da bir türlü bitirilmiyor. Tam anlaşma sağlandı, işler yoluna girdi derken bir şeyler oluyor. Kaç aydır saçma sapan bir sözde savaş yüzünden insanlar diken üzerinde, ekonomi gitgide kötüleşiyor. İsrail, Yahudi lobisi, küreselci güçler bunlar birbirinden ayrılacak şeyler değil. Bir bütünün parçaları. İnsanlığa yeni bir şekil vermenin derdindeler. Nüfus belli ölçüde azaltılacak. Kalanlar bir beklenti içerisinde özgürlük görünümlü bir kölelikte yaşamaya devam edecekler. Sorgulama olmayacak, çizilen sınırların dışına bedenen ve zihnen çıkılmayacak. Din, ahlâk, maneviyat, aile, dostluk vb. kavramlar yeniden tanımlanıp mümkün olduğunca dejenere edilecek, zaten edildi de (!) Yeni küçük, yönetilebilir devletler ortaya çıkarılacak. Kaynağın, gücün tek elde toplanıp, insanlığın bir merkezden yönetilmesi sağlanacak. Yazdıklarımız komplo teorisi değil, biraz düşününce büyük bir kısmının gerçekleştiğini zaten görürsünüz.
Bütün bunlar olurken ülkemiz aynı anda her masada olmaya çalışıyor. Bir gün NATO toplantısı organize ediyoruz, diğer gün Şanghay İşbirliği Örgütü zirvesindeyiz. AB ile uzatmalı ilişkimiz devam ediyor. Mekke anlaşmasını yaptık. Komşularımızla iyi geçinmeye çalışıyoruz. Tek bir merkeze bağlanmayıp, çeşitlilik peşindeyiz. Şu ana kadar bu politika işliyor. Fakat günün birinde tarafımızı tam anlamıyla belirlemek zorunda kalabiliriz. Anlaşılan o günler yaklaşıyor. Güçlü olup insanların bizim etrafımızda toplanacağı bir taraf olmaktan başka bir çaremiz yok…
