Kritik eşik

Konyaspor’da yaşananların adı: Kadro plansızlığı!

Konyaspor’da bu sezon yaşananları tek bir cümleyle özetlemek gerekirse, benim cevabım net: Kadro plansızlığının sahaya yansıyan faturası!

İlhan Palut ile geçtiğimiz sezon yakalanan başarılı grafiğin arkasında yalnızca taktik anlayış ya da teknik direktör dokunuşu yoktu. O takımın birbirini tamamlayan oyuncu profilleri, saha içindeki karakter uyumu ve formasına sahip çıkan bir futbolcu grubu vardı. Kısacası sahada sadece 11 futbolcu değil, aynı hedefe koşan bir takım vardı.

Peki bu sezon ne değişti?

Bugün Konyaspor’un sahadaki en büyük problemlerinden biri, oyuncu kalitesinden önce oyuncu karakterlerinin ve saha içi uyumunun sorgulanır hale gelmesi. Bazı futbolcuların bedenleri sahada olsa da ruhlarının ne kadar bu mücadelenin içinde olduğu ciddi anlamda tartışılır durumda. Formaya aidiyet, takımdaşlık ve kazanma inancı her geçen hafta biraz daha aşınıyor.

Böyle olunca da sahada birbirini tamamlayan değil, birbirinden kopuk 11 farklı futbolcu izliyoruz. Takım boyu uzuyor, hatlar arasındaki mesafeler açılıyor, yardımlaşma azalıyor. Ne savunmada güven veren bir organizasyon ne de hücumda rakibi zorlayan bir bütünlük ortaya çıkıyor.

Belki daha önceki yazılarımda defalarca dile getirdim ama bir kez daha altını çizmek istiyorum:

BİR FUTBOLCU BAZEN HER ŞEYDİR!

Bunu tribündeki taraftar çok iyi biliyor. Ancak görünen o ki futbol şubesinde transfer politikası oluşturulurken işin saha içindeki karşılığı kadar, hatta belki ondan daha fazla ekonomik boyutuna odaklanılmış.

Mustafa Mohamed ile Kramer’i kıyasladığımızda ortaya çıkan futbol katkısı farkı ortada. Üstelik maliyet hesabına baktığımızda da Mohamed’in bize Kramer’den daha pahalıya mal olması, transfer politikasındaki sorgulanması gereken başlıklardan yalnızca biri. Kazandırılamayan puanları, kaçırılan maçları ve maç başı maliyetlerini de işin içine kattığınızda ortaya çıkan tablo hiç de iç açıcı değil.

Üstelik mesele yalnızca bu iki isimden ibaret değil!

Berkan bugün Kocaelispor formasıyla adeta şov yapıyor. Jin Ho Jo, Batman Petrolspor’un en dikkat çeken isimlerinden biri haline gelmiş durumda. Konyaspor’un transfer gündemine gelip de kadroya katamadığı bazı isimler ise bugün forma giydikleri takımlarda parmak ısırtıyor.

Şimdi burada sormak gerekiyor: Transferde yapılan tercihleri mi konuşacağız, kaçırılan fırsatları mı, yoksa mevcut kadronun neden bu kadar verimsiz olduğunu mu?

Bence hepsini!

Peki, iğneyi yönetime, çuvaldızı teknik heyete batırmayacak mıyız?

Elbette batıracağız!

İlhan Palut’un da tartışılması gereken tercihleri, oyuncu değişiklikleri ve oyun planına dair eksikleri var. Teknik direktörlük koltuğunda oturan isim, elindeki kadroyu en yüksek verimle sahaya sürmek zorunda. Ancak burada önemli bir ayrıntıyı gözden kaçırmamak gerekiyor: İlhan Palut’un elindeki mevcut kadro, geçtiğimiz sezonki kadronun hem karakter hem de saha içi uyum bakımından oldukça gerisinde.

Dolayısıyla teknik adamın başarısızlığını yalnızca kenar yönetimine bağlamak, meselenin önemli bir bölümünü görmezden gelmek olur.

Ben bugün için teknik direktör değişikliğinin doğru bir hamle olacağını düşünmüyorum. Aksine, İlhan Palut’a devre arasına kadar değil, devre arasında yapılacak doğru hamlelerle yeniden güçlü bir takım kurma fırsatı verilmesi gerektiğine inanıyorum.

Ama öyle kadroyu tamamlamak adına yapılan transferlerden bahsetmiyorum. Konyaspor’un doğrudan ilk 11’ine girebilecek, sahaya karakter koyabilecek, oyunun temposunu değiştirebilecek ve forma için mücadele edecek en az üç net transfere ihtiyacı var.

Devre arası transfer döneminin ardından da Konyaspor aynı görüntüyü vermeye devam ederse o zaman futbolcu-teknik heyet arasındaki ilişkinin ve bu birlikteliğin geleceğinin ciddi şekilde sorgulanması gerektiğini söylerim.

Yönetim cephesine gelirsek…

Bugün yapılması gereken ilk iş, futbolcuların ödeme takvimini düzene sokmak ve oyuncularla birebir temas kurmak. Soyunma odasının nabzını tutmadan, futbolcunun motivasyonunu ve takıma bağlılığını ölçmeden bu takımın sahadaki problemlerini çözmek kolay değil.

Yönetim bunu bizzat yapmalı. Yapamıyorsa da kulüp içerisinde futbolcularla sağlıklı iletişim kurabilen, soyunma odasında karşılığı olan bir isim bu sorumluluğu üstlenmeli.

Çünkü futbol sadece taktik tahtasında kazanılmıyor. Bazen bir oyuncuyla yapılan doğru konuşma, sahaya yansıyan en iyi taktikten bile daha değerli olabiliyor.

Gelelim saha içine…

İlhan Palut’un da artık alışılmış oyun planının dışına çıkması gerekiyor. Rakiplerin çözmeye başladığı bir oyunda ısrar etmek yerine, elindeki oyuncu grubuna göre yeni formüller üretmeli.

Gerekirse çift forvetle oynamalı, gerekirse üçlü savunmaya dönerek kanatları daha aktif kullanmalı. Oyuncu tercihlerinde forma adaletini ön plana çıkarmalı ve bazı isimler üzerindeki ısrarından vazgeçmeli. Diogo tercihi de bu anlamda yeniden değerlendirilmesi gereken konulardan biri.

İlhan Hoca’nın bunu yapabilecek futbol aklına sahip olduğunu biliyoruz. Daha önce yaptı, yine yapabilir. Ancak artık ezberleri bozma zamanı!

VE ŞİMDİ KRİTİK EŞİK!

Önümüzde bir milli ara var. Bence Konyaspor adına bu ara, sıradan bir takvim boşluğu değil. Sezonun geri kalanına yön verebilecek önemli bir fırsat.

Yönetim, teknik heyet ve futbolcular…

Herkesin kendi sorumluluğuyla yüzleşmesi gerekiyor. Yönetim transfer ve ödeme planlamasını masaya yatırmalı, teknik heyet saha içindeki ezberlerini gözden geçirmeli, futbolcular ise bu formanın ağırlığını yeniden hissetmeli.

Çünkü Konyaspor’un bugün ihtiyacı olan şey yalnızca birkaç iyi sonuç değil. Yeniden takım olabilmek, yeniden mücadele edebilmek ve tribünlere güven verebilmek.

Bu takımın önce sahada yeniden birbirine inanması gerekiyor.

Aksi halde bugün yaşadığımız sorunlar, yarının çok daha büyük krizlerinin habercisi olabilir.

Benim için artık mazeret dönemi bitti. Şimdi karar alma, sorumluluk üstlenme ve sahaya karakter koyma zamanı.

Konyaspor için bu milli ara gerçekten bir KRİTİK EŞİK!