Mehmet Tozoğlu

Emanetin ağırlığı ve kul hakkının hududu

Mehmet Tozoğlu

Bir vazife, unvan taşımakla değil, o unvanın altındaki kul hakkını omuzlayabilmekle kaimdir.

Kıymetli dostlar, hakikat yolcuları…

İnsan olmak; bir koltuğa yaslanıp gün saymak değildir. Ay sonunu getirmek değildir. Adına mesai denilen vakti sadece doldurmak değildir.

İnsan olmak; omzuna yüklenen emanetin farkında olmaktır. Üstlendiği vazifenin hakkını zerre miskal zayi etmemektir. Başkasının nasibine, emeğine, vaktine sahip çıkmaktır.

Ne yazık ki bugün bir gaflet var.

"Nasıl olsa vakit geçiyor, maaş hesabıma yatıyor." diye vazifesini savsaklayanlar var. Mesaiyi doldurmayı hizmet zannedenler var. İşi aslından koparıp laçkalaştıranlar var. Kapısında medet bekleyen mazlumun ahını duymayanlar var.

Oysa unutulmasın:

Haram sadece eline haram sürmekle olmaz. Çalışmadan, alın teri dökmeden, hakkını vermeden alınan her kuruş, ruhu zehirler.

Burada susan da, görmezden gelen de, denetlemesi gerektiği hâlde göz yuman idareci de bu vebalin ortağıdır.

Çünkü zulme rıza göstermek, zulmün ta kendisidir.

“Görev Bir Borçtur, Emanet İse İmtihandır”

Şunu canıgönülden idrak edelim:

Alınan her maaş bir haktır; lakin o maaşın karşılığını vermemek, milletin rızkına el uzatmaktır. Yetimin hakkına el uzatmaktır.

Hele kamu kapısında bir makam işgal edenler... O sandalyeler şahsi saltanat kürsüsü değildir. Millete hizmet vesilesidir.

Bugün gücüne güvenip tebaasına yüksekten bakanlar, kapısında bekletilen insanın ahını umursamayanlar bilsinler:

Bu makamlar geçicidir.

Unvanlar, rüzgârın önündeki gazel gibidir.

Dünya menfaati bir avuç külden ibarettir.

Lakin Allah vardır!

Gözlerin görmediği, kapıların kapandığı, mesai bittikten sonra dahi inceden inceye işleyen bir ilahi adalet terazisi vardır.

Cennet, emanete hıyanet etmeyenlerin yurdudur.

Cehennem, üç günlük dünya menfaati için başkasının hakkını çiğneyenlerin yurdudur.

Biraz Vicdan, Biraz Merhamet, En Çok da Allah Korkusu…

Bugün işini eksik yapan, koltuğun verdiği yetkiyi kibir vesilesi kılan, milleti merdiven altı evrakla oyalayan kimse düşünsün:

•    Yarın mahşer divanında o mazlumun parmağı yakasına yapıştığında hangi mazeret sığınak olacak?
•    "Ben sadece memurdum, emir uyguladım." demek kurtaracak mı?
•    "Vakit nasılsa geçti." demek, hesabı kapatacak mı?

Hayır, aziz dostlar!

Kul hakkı, birkaç özürle, üç beş kelam-ı kibarla, helallik dilenerek kapanacak bir defter değildir.
Kul hakkı, kulun kul ile olan alacağını Arş-ı Âlâ'ya taşıdığı en çetin imtihandır.

Bu dünyada hesap vermekten kaçabilirsiniz. Lakin Allah'ın huzurunda verilecek hesaptan, o sarsılmaz mizan gününden asla kaçamayacaksınız!

Ve Son Söz: İşinizin başında dimdik, adaletle ve titizlikle durun.

Görevini şiar edinenle savsaklayan arasındaki fark, cennet yolu ile cehennem uçurumu arasındaki fark kadardır.

Yetkinizi mazlumu ezmek için değil, işini kolaylaştırmak için kullanın.

Unutmayın ki:
•    Makam sahibi değişir,
•    Koltuk el değiştirir,
•    Dünya malı biter,
•    Alınan maaş harcanıp tükenir;
•    Fakat kul hakkının hesabı kalır!

Baki kalan kubbede hoş bir seda değil, baki kalan omuzlardaki günah ve sevap yüküdür.

Rabbim bizleri, aldığı ücretin hakkını zerre şüpheye mahal bırakmadan verenlerden eylesin.

Emanete hıyanet etmeyen, adaletten sapmayan, hiçbir kulun hakkını omzunda ciğerini dağlayarak taşımayan kullarından eylesin.

Çünkü her şey unutulur, her şey biter; lakin Allah her şeyi görür ve hesap günü pek çetindir.

Yazarın Diğer Yazıları