Siyasette Taraf Değiştirenlerin ve Bağımsız Kalanların Hesabı…
Dostlar, haydi demli çaylarınızı tazeleyin, arkanıza şöyle rahatça yaslanın. Gelin, bardaklarımız ellerimizde, biraz da siyasetin tozlu yollarını ve insan ruhunun labirentlerini birlikte konuşalım. Son zamanlarda siyaset sahnesinde sıkça karşılaştığımız, vicdanları sızlatan bir manzara var: Dün bir partinin çatısı altında aslanlar gibi siyaset yapanlar bugün birdenbire bağımsız kalıyor; bazıları ise daha dün en ağır sözlerle, en sert eleştirilerle yerin dibine soktukları siyasi yapıların saflarına coşkuyla geçiveriyor.
Peki, insan sormadan edemiyor: Bu ani dönüşlerin, bu keskin U dönüşlerinin sebebi gerçekten bir fikir ve ilke uyuşmazlığı mı, yoksa soğuk bir makam ve menfaat hesabı mı?
Elbette demokrasilerde herkesin parti değiştirme, siyasi görüşünü güncelleme veya bağımsız siyaset yapma hakkı vardır. Fikirler gelişebilir, şartlar değişebilir. Ancak bunun ahlaki bir gerekçesi, tutarlı bir izahı ve her şeyden önce samimi bir yüzü olmalıdır.
Acaba bazıları bağımsız kalmayı, yarın rüzgâr hangi yönden eserse, hangi siyasi güç yükselirse onunla yol yürüyebilmek için stratejik bir "bekleme odasına" mı dönüştürüyor? Bazıları da daha konforlu bir makam, garanti edilmiş yeniden adaylık veya siyasi geleceğini riske atmama uğruna dün savunduğu kutsal değerleri bir kenara mı bırakıyor?
İşte asıl sorgulanması, üzerine kalın çizgiler çekilmesi gereken husus tam da budur.
Dün "yanlış" dediğine bugün şartlar değişti diye "doğru" diyen, dün en şiddetli şekilde karşı çıktığının bugün en sadık yanında saf tutan siyasetçi, millete hesap vermeden önce kendi vicdanına hesap vermelidir. Çünkü fikir değiştirmek, zamanla tecrübe kazanıp dünyayı farklı okumak başka bir şeydir; çıkar uğruna omurgayı eğmek, taraf değiştirmek bambaşka bir şeydir.
Unutulmasın ki seçmen, kimseye kendi şahsi siyasi geleceğini inşa etsin, koltuğunu sağlama alsın diye çek defteri gibi boş oy vermedi. Sandıkta verilen her bir oy, şahsi ikbalin anahtarı değil, mazlumun ve milletin kutsal emanetidir.
Siyaset, makam basamaklarını tırmanma yarışı değildir. Bağımsızlık da her kapıyı açık bırakarak günü kurtarma, rüzgâra göre yön değiştirme sanatı değildir.
"İnsan siyasi tercihini, hatta rozetini değiştirebilir; ama karakterini menfaatine göre değiştirmemelidir. Çünkü makamlar ve koltuklar elbet bir gün sahibini değiştirir, fakat geriye insanın omurgası kalır."
Biz artık bu ülkede siyasetçileri hangi partiden olduklarına göre değil; söylediklerinin ne kadar arkasında durduklarına, dünkü sözleriyle bugünkü duruşlarının ne kadar örtüştüğüne göre değerlendirmek istiyoruz. Çünkü koltuklar geçici, makamlar fani; geriye insanın karakteri, dürüstlüğü ve millete verdiği hesap kalır.
Gök kubbede hoş bir sâdâ bırakmak, ancak davasına sadık kalanların harcıdır. Çıkarların rüzgârında savrulanlar ise ilk fırtınada unutulmaya mahkûmdur. Unutulmasın ki; tarih, omurgasız duruşları değil, eyyamcılığa boyun eğmeyen erdemli duruşları yazar. Tarihî kürsülerden inenlerin ardından el sallayanlar çok olur; lakin şerefli bir ismin arkasından dökülen sessiz gözyaşları, bu toprağın en hakiki mihengidir.
Vakit, makam hırsına kapılanların değil; vicdanını ve onurunu her şeyin üstünde tutanların vaktidir.