Kabustan rüyaya

Köşe yazımın başlığı aslında çok şey anlatıyor. Bir çıkmazdan, bir hayale.. Kabuslardan en tatlı rüyalara.. 

Konyasporlu taraftarlar Recep Uçar’ın son dönemleri ve Çağdaş Atan dönemi ile birlikte adeta futbola küsmüştü. Çünkü sahada futbol adına bir şey izleyemiyorlar, her maçtan hüsranla ayrılıyorlardı. Adeta bir kâbus bitiyor, bir diğeri başlıyordu. İlhan Palut takımın başına geldikten sonra ise adeta kabuslardan uyanıp normal hayata dönüp sonra da geceleri rüyalarımızı süsleyen hayallerimizi görmeye başladık. Önce 9 maç kazanamayan Konyaspor’dan, 6 maçtır kaybetmeyen ve 5 ini kazanan bir Konyaspor’a evrildik. Sonra da kupa hayalleri kurmaya başlayan bir Konyaspor’a..

Her ne kadar bu maç öncesinde köşe yazarları, algıcılar, operasyoncular, eyyamcı medya Konyaspor’a şans vermese de, İlahi Adalet diye de bir şey vardı. Futbolun bazen adaleti olmaz ama o İlahi Adalet elbet bir gün yerini bulur.

Tam da bu noktada daha önceden ayarladıkları kuraları, eşleşmeler, hakemler, kurdukları düzen bir anda bir gecede başlarına yıkılıverdi. Yani  Konyaspor, Fenerbahçe’yi kupadan eleyerek ve yarı finale çıkarak sadece bir maç kazanmadı. Yine büyük bir mesaj verdi, ve yine tıpkı 2016-2017 ruhunda olduğu gibi kurdukları düzeni başlarına yıktı..

İnşallah yıkmaya da devam edecek.. 

Herkesin gördüğü, tribünde en uzakta adamın bile penaltı diye sıçradığı bir pozisyona dakikalarca direndiler, moralleri bozuldu, o penaltıyı suratları asıla asıla resmen vermek zorunda kaldılar. Herkesin gözü önünde pozisyonun penaltı olduğundan emin olduğu halde orta hakem adeta 10 defa izleyerek penaltıyı zoraki çalabildi. İşte bunun adı ‘DÜZEN’ !!!

Neyse ki İlhan Palut’un aklı, disiplin ve inancı hepsine bir beden büyük geldi. Konyaspor belki çok iyi oynamadı, ama çok iyi mücadele etti.

Muleka haricinde oyuncularımızın hepsi adeta topu ısırdı diyebiliriz. Bu maç özelinde ben özelelikle Adil’i, Jevtovic’i ve defans tandemini çok beğendim. Her oyuncu adeta birbiri için savaştı. En ufak boşlukta kendisini topun önüne atan bir arkadaşlık gördük bu maçta. 

Kramer’in sakat olması hücum gücümüzü düşürse de bir adam bazen bir pozisyon için bile sahada bekletilir sözünü penaltıyı alarak doğrulattı kendisi. Penaltının Jevtovic’e verilmesi de çok doğru ve yerinde bir karardı. Çünkü ayağı düzgün, heyecanını kontrol edebilen ve penaltı pozisyonundan önce de harika bir kafa vuruşu yapıp bu penaltı vuruşunu hakeden isim kendisiydi. 

Şimdi Yarı finaldeyiz.

Bu sadece galibiyet değil, mesajdır.

Kura, yorum, algı… Hepsini susturduk çok şükür !

Palutball yine kazandı..

Sırada ; Evimizde Galatasaray ve Fenerbahçe galibiyetinden sonra Trabzonspor ve Beşiktaş galibiyetleri var. Sonra ver elini kupa finali. 

Allah bize bunları da nasip ederse finalde o stadı yakar, aynı inançla kim gelirse gelsin onların da düzenini yıkabiliriz. Neden olmasın ? 

Palut hocamın sisteminin bir parçası olan tüm oyuncuları mücadelesinden dolayı yürekten kutluyorum. 

Ve unutmadan.. Bu kirli düzene ve kirli güce inat İyi ki sadece Konyasporluyum. İYİ Kİ !