Malum, dört yılda bir gerçekleştirilen ve futbolun en büyük organizasyonu sayılan “Dünya Kupası” bu ay itibarıyla başlamış bulunuyor. Yazılarımı okuyanlar benim futbola bakışımı bilirler. Millî maçlar hariç futbolla pek fazla ilgilenmem. Bugün size aktaracağım konu da futboldan ziyade Batı’nın çifte standartları ve ikiyüzlülüğü olacaktır.
Bundan dört yıl öncesine gidelim ve Katar’da yapılan 2022 Dünya Kupası sırasında Batı medyasının “skandal” (!) olarak gördüğü şeylere bakalım. Katar, insan fıtratına aykırı olan LGBT ve benzeri propagandalara karşı çıkmış, sırf Müslüman bir ülke olduğu hâlde LGBT propagandası içeren kol bantlarıyla sahaya çıkmak isteyen ülkelere izin vermemişti. Tabii bu kararın ardından yer yerinden oynamış, Katar aleyhine yoğun propagandalar başlatılmıştı. Hatta birçok Avrupa takım taraftarı, kendi ülkelerinin Dünya Kupası’nı protesto etmesi yönünde baskı yapmıştı. Bunun dışında Almanya Millî Takımı da protesto amacıyla takım fotoğrafında ağızlarını kapatarak poz vermişti. Ancak Katar, bütün bu propagandalara rağmen turnuvadan yüz akıyla çıkmayı başarmıştı.
Gelelim günümüze.
ABD, Meksika ve Kanada’da düzenlenen bu yılki organizasyonda ise Amerika’nın uyguladığı kısıtlamalar ve ortaya çıkan gerçek skandallar artık arşa ulaşmış durumda. Astronomik ücretler ödeyerek bilet temin eden taraftarlara Amerika vizesi verilmemesi bir yana, organizasyona resmî olarak katılan bazı görevlilere ve spor insanlarına bile vize verilmediği yönünde haberler gündeme gelmektedir. Hadi vize alıp geldiniz diyelim; takım kafilelerinin bazı üyeleri keyfî uygulamalara maruz kalıyor, saatlerce sorgulanıyor, adeta suçlu muamelesi görüyor. Bazı takım mensupları detaylı aramalardan geçirilirken, güvenlik uygulamaları zaman zaman spor organizasyonunun ruhuyla bağdaşmayacak boyutlara ulaşabiliyor.
Hele hele İran takımına yönelik uygulamalar ne sportif ne de insani değerlerle bağdaşmaktadır. Oyuncuları bir kenara bırakalım; FIFA tarafından görevlendirilen ve Afrika’nın en başarılı hakemlerinden biri olarak gösterilen bir hakemin ülkeye alınmayıp geri gönderilmesi bile başlı başına bir tartışma konusudur.
Katar’daki tartışmalara bakılırsa, bugün Avrupa’da yer yerinden oynamalı ve Dünya Kupası’nın boykot edilmesi çağrıları yükselmeliydi. Peki tüm bunlara karşı birkaç cılız ses dışında ciddi bir tepki ortaya çıktı mı? Hayır.
Nerede Katar’da elini ağzına kapatarak protesto yapan Alman takımı? Nerede LGBT bayraklarıyla sahaya çıkmak isteyen ülkeler? Nerede turnuvanın boykot edilmesi çağrısında bulunan taraftar grupları? Nerede sportif centilmenlik? Nerede insan hakları? Nerede parlatılan Batı değerleri? Mesele İslam ülkeleri olduğunda yeri göğü inletmek, Batı’da benzer tartışmalar yaşandığında ise sessizliğe bürünmek çifte standart değil de nedir?
Bunun ne insani, ne ahlaki ne de hukuki bir izahı vardır.
Yine de cevap arayanlara Bilge Lider Aliya İzzetbegoviç’in sözleri yeter:
“Batı hiçbir zaman medeni olmamıştır ve bugünkü refahı, devam edegelen sömürgeciliği; döktüğü kan, akıttığı gözyaşı ve çektirdiği acılar üzerine kuruludur.”
