Mehmet Toker

Döner/kebap, hamburger savaşı sadece ekonomik mi?

Mehmet Toker

Küreselci emperyalist Siyonist güç veya akıl yedi basamaklı bir plan ve projeyi adım adım işliyor ve uyguluyor diye daha önceki yazılarımda dile getirmiştim. Babasız Toplum, Ailesiz Toplum, Cinsiyetsiz Toplum, Kültürsüz Toplum, Kimliksiz Toplum, Devletsiz Toplum ve Dinsiz Toplum. Bu aşamalar sırayla değil eş zamanlı olarak yürütülüyor maalesef. Aklı selim sahipleri soruyor: “Dünya tek tipleşiyor mu, yoksa bize mi öyle geliyor?  Aynı yemek, aynı içecek, aynı kıyafet, aynı müzik, aynı beğeniler, aynı nefretler… Küreselleşme mi, köleleştirme mi? Belki de köleleştirmenin adını küreselleşme koymuşlardır. Bağımlılıkların adını özgürlük koydukları gibi. Hamburger Hamburg’dan çıkıp dünyanın her yerine yayılıyor. Pizza İtalya’dan çıkıp dünyanın her yerinde müşteri buluyor. Petrol türevi kumaşlar her yerde. Zincir markalar dolup taşıyor. Kültürler birbirine benziyor. Geleneksel, yerel, yöresel müziklerin yerini pop, rock, rap müzikler aldı. Acaba bu doğal bir ekonomik süreç mi, yoksa küreselci aklın planının uygulamalarının sonuçları mı?  Akıllarımız manipüle ediliyor. Alışkanlıklarımız tek tipleştiriliyor.  Bizim irade hürriyetimiz elimizden alınıyor. 

Özellikle Avrupa ülkelerinde açık, bariz bir gastronomik savaş yaşanıyor. Hamburgere karşı Döner ve Kebap. Kolaya karşı Ayran. Cheesecake’e karşı Baklava. Bu sadece ekonomik bir savaş veya sadece pazar piyasa savaşı değil. Bu Emperyalist Siyonist tekele karşı geleneksel olanın verdiği bir kültür savaşı. Mutfak kültürlerinin mücadelesi... Fast-food zincirleri pek çok ülkede geleneksel mutfakları yok etti veya bazı ülkelerde açıktan tehdit ediyor. Epstein dosyalarının kamuoyuna yansıması ve dosyalarda adada öldürülen çocukların hamburger içinde insanlara yedirilmesi gibi iğrençlikler yamyamlıklar ortalığa saçıldıktan sonra Hamburger zincirleri itibar kaybetmiş olsa da maalesef akıl ve vicdanları algı yönetimi ile iğdiş edilmiş kişiler hâlâ çocuklarını alıp zincir hamburgercilerde zıkkımlanabiliyorlar. Vatandaşlarımızın sayısal anlamda yoğun olduğu Avrupa ülkelerinde özellikle Almanya’da ise Almanlar kendilerini veya çocuklarını ödüllendirmek için Türk Lokantalarına Dönercilere ve Kebapçılara geliyor. Sadece temiz, leziz, sağlıklı bir şekilde karınlarını doyurmakla kalmıyorlar aynı zamanda insanımızın misafirperverliği ile tanışıyor. Bizim medeniyet anlayışımızla karşılaşmış oluyorlar. Yani döner ve kebapçılarımız farkında olmadan kültür elçiliği yapmış oluyorlar bir nevi. 

Bugüne kadar köşe yazılarımda veya TV programlarımda hiçbir işletmeden veya işletme sahibi kişiden bahsetmedim. Aksini iddia edenler yazı arşivimi tarayabilirler. Topluma mal olmuş bazı isimleri bile üstü kapalı eleştirdim veya nazarı dikkatlere vermeye çalıştım. Ama bugün bir ilk olacak. Konu geleneksel mutfak kültürünün küresel mutfak kültürü ile mücadelesi ve Avrupa’daki vatandaşlarımız olunca nev-i şahsına münhasır bir örnek vermek bir nevi vacip oldu. Ramazan ayında Almanya’nın Hamburg şehri ve civarında Ramazan İrşad görevlisi olarak görev yaptım. Yani Hamburgerin anavatanı Hamburg’taydım. Ama Hamburg’ta, hamburgerciden kat be kat fazla dönerci, kebapçı, etlekmekçi, tantunici, baklavacı var. Yüzlerce Türk lokantasının içinde ayrı bir parantez açmamız gereken bir işletme ve sahibi var. Hamburg Merkez Camiinin tam karşısında İstanbul Balıkçısı Zeki Usta. Bir iki dükkân ilerde de Ankara Kebap Tantuni. İki işletmede Zeki Usta’nın. Zeki Usta 1977 yılından beri Hamburg’ta dünyayı tek tipleştirmeye çalışan küresel güce karşı hem gelenekselin mücadelesini veriyor hem de bir anlamda gönüllü kültür elçiliği yapmaya devam ediyor. Zeki Ustayı ve işletmesini bu satırlara taşımama neden olan husus sadece elinin lezzeti, yemeklerinin kalitesi işletmesinin temizliği değil. Elbette onlarda da örnek bir işletme. Zeki Usta 47 yıldır Hamburg’ta bizim medeniyetimizin gönüllü elçiliğini yapıyor. Ramazan ayı geldiği zaman Zeki Ustanın iki dükkânı, lokanta olmaktan çıkıyor bir aşevine, Halil İbrahim sofrasına dönüşüyor. Kendi hazırladığı yemeklerle yüzlerce insana iftar veriyor. Mültecilerle, evsizlerle, işten çıkıp evine yetişemeyecek olan Müslümanlarla iki küçük dükkân dolup taşıyor. Sokakta kalanlar, uyuşturucu madde müptelaları bile bu bereket sofrasından istifade ediyor. Dinine, ırkına, rengine bakılmaksızın. İçerdekiler aceleyle iftarlarını açıp karınlarını doyurup dışarda sıra bekleyenlere yer açıyor. Bunu yaparken de kimseden herhangi bir yardım beklentisi yok. Katkıda bulunmak isteyen olursa reddetmiyor. Ama canı sağ olduğu müddetçe, tek kalsa da bu geleneği sürdüreceği noktasında kararlı gözüküyor. Bir kişinin bir duruşu veya kararlılığı emperyalizm karşısında yeni bir cephe açmış durumda. 47 yıldır bir ay boyunca her akşam Allah rızası için iftar vermek. Bunu yapan büyük bir şirket, bir vakıf veya dernek, belediye değil. Sermayesi küçük, azim, kararlılık ve imanı büyük bir aile işletmesi.

Ülkemizde ve Müslüman ülkelerde yaşayan milyonlarca insan, küresel sermayenin fast-food zincirlerini, gazlı içeceklerini boykot etmeyi dahi başaramaz veya beceremezken; Zeki Usta ve Zafer Ağabey gurbette İslam Medeniyetinin, Türk Kültürünün bayraktarlığını yapmaya devam ediyorlar. Sefere ikna edilmişlerle değil inanmışlarla çıkılır. Sefer bizden zafer Allah’tan. Selam olsun hem gönlü hem sofrası hem sohbeti güzel insanlara…

Yorumlar 2
Abdullah 13 Nisan 2026 08:32

Rabbim Zeki amacalarin sayısını çok eylesin. Razıyım dediklerinden eylesin.

Ali GÜNAYDIN 13 Nisan 2026 08:02

Güzel bir misalle özümüzü yansıtan bir yazı. Çok teşekkürler Aziz SULTANIM.

Yazarın Diğer Yazıları