Prof. Dr. Fatih Mehmet Öcal

Resmi açıklamalar ve halkın yaşadıkları

Prof. Dr. Fatih Mehmet Öcal

Günümüz dünyasının gerçekleri ve dinamikleri ile yansıması arasında, neredeyse taban tabana zıtlık olmasına rağmen, sanki hiçbir olumsuzluk yokmuş ve her şey güllük gülistanmış gibi bir süreç devam ettirilmeye çalışılmaktadır. Piyasada fiyatlar toplam arz ve toplam talebe göre değil, firmaların keyfine bırakılmıştır ve denetim mekanizması göstermeliktir, caydırıcılığı ve yaptırım gücü yoktur. Eğer olsaydı, halen firmalar sattığı mal ve hizmetlerin fiyatlarını istedikleri gibi belirleyemezlerdi. Böyle olunca kamu çalışanlarının (memur, emekli, işçi) maaşları, TÜİK’in açıkladığı enflasyon verileri baz alınarak yapılan zamlarla nominal olarak artmakla birlikte halkın yaklaşık üçte ikisinin satın alma gücünün azaldığı bir gerçektir ve söz konusu durum açıklanmaya muhtaç olması bir yana, hamasi laflarla geçiştirilmeden ülkenin Cumhurbaşkanı’na net bir şekilde anlatılarak haberdar edilmelidir. Açık iletişim kaynaklarından takip edilen konuşmalara bakıldığında, halkın büyük çoğunluğu ile hükümet yetkililerinin söyledikleri arasında büyük bir tezat vardır.

Hükümet tarafından sıklıkla dile getirilen “çalışanları, emeklileri, asgari ücretlileri enflasyon karşısında ezdirmedik” ifadesinin halkın nezdinde karşılığı yoktur. Çarşıda, pazarda, çay ocaklarında, tarlada, bahçede, esnaflar ve firmalarla kısaca devamlı halkın içinde dolaşan birisi olarak, durum içler acısıdır. Üniversite mezunlarının önemli bir kısmı ya evlerinden çıkmayıp oturmakta ya da ailelerinden mahcubiyet içinde aldıkları harçlıklarla simit ve çay ile günlerini gelecekten umutsuz olarak geçirmektedirler. Bu sonuca nasıl gelindi? sorusunun cevabı, ilk olarak mucizevi bir çözümmüş gibi herkesin eğitimden geçirilmesi amacıyla 4 + 4 + 4 şeklinde sunulan zorunlu eğitim sistemidir. Ayrıca mesleğe yönelik orta öğretim kurumlarının çoğunun yetersizliği ortada iken ve tüm liseler sanki birbirleriyle kalite olarak birbirleriyle yakınmış gibi Anadolu Lisesi altında birleştirilerek buralardan mezun edilmesi ve sonrasında ülkemizin ihtiyaçları dikkate alınmadan bir çoğunun işsiz kalacakları bilinmesine rağmen sırf işsizliği ötelemek amacıyla öğrencilerin üniversiteli yapılması, ülkemizin içinde bulunduğu tüm koşulları içine alacak şekilde 5 –  10 – 25 – 50 – 100 yılı kapsayan master planlar hazırlanmamasıdır. Herkesin okumasını istemek, hem okuma yeteneği olmayan çocuklara eziyettir hem de okumak isteyen çocukların derslerdeki verimini düşürmekte ve gelişimlerini yavaşlatmaktadır. Ancak asıl tehlikenin büyüğü okumak istemeyen çocukların zaten yeterlilikleri sorgulanan okullara adeta 18 yaşına kadar hapsolmasıdır. Meslek öğrenecekleri küçük yaşlarda zamanları okul sıralarında boşa geçtiğinden ne piyasa koşullarında çalışacak düzeyde eğitim görebilmekte ve ne de iş hayatında katma değer sağlayacak faaliyetlerde yer alabilmektedirler. Firmalar çalışacak eleman bulamamakta, gerekli olan emek gücü ülkemize geçici misafir adı altında gelen başta Suriyeli mülteciler olmak üzere Afganistan ile Özbekistan ve Türkmenistan gibi Türki Cumhuriyetleri vatandaşlarından karşılanmaktadır.

Üniversite sınavlarında bir milyon hatta bir buçuk milyon sıralamada yer alan gençlerimizin yine çok büyük kısmının elinde sadece diploma sahibi olmakta ve ancak şanslı ola pek azı asgari ücretle bile olsa iş bulabilmektedir.

Yapılması gerekenlere gelince; Türkiye’nin istihdam ve meslekler haritası çıkarılmalıdır. Günümüz ve geleceğin meslekleri belirlenip orta ve yüksek öğrenim müfredatı güncellenmelidir. Fiyatların belirlenmesinde piyasa etkin olmalı, devlet otoritesini kullanarak firmaların tekel gücü konumuna gelmelerine izin vermemelidir. Serbest piyasa adı altında firmaların sattıkları mal ve hizmetlerin fiyatları adeta tefeci misali keyfi ve aşırı zam yapmaları önleyecek caydırıcı yaptırımlar devreye sokulmalıdır. Resmî kurumların açıkladığı veriler olumsuz da olsa gerçekleri ve doğruları yansıtmalıdır. Böyle olursa zamanla devletin organlarına ve kararlarına olan güven artacaktır. Hukuk sistemi her bir vatandaşı eşit şekilde sarıp sarmalamalıdır.

Yazarın Diğer Yazıları